Ανοικτή επιστολή στα μέλη του Συλλόγου ΔΕΠ - ΕΜΠ


Συνάδελφοι,

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η Κυβέρνηση είναι στριμωγμένη σε πολλά μέτωπα. Ειδικότερα στο μισθολογικό και το συνταξιοδοτικό, εφαρμόζει μια σκληρή πολιτική λιτότητας προκειμένου να μην ξεφύγει από τον προϋπολογισμό, προκειμένου να λύσει προβλήματα που εκείνη συσσώρευσε και να βάλει τάξη στις ατασθαλίες και την κακοδιαχείριση των προηγουμένων κυβερνήσεων. Το κοινωνικό πρόσωπο έχει αντικατασταθεί από τους λογαριασμούς και την λογιστική.

Ακολουθούν μερικά επιχειρήματα από την τρέχουσα ειδησεογραφία.

Η Κυβέρνηση δια στόματος Υπουργού Οικονομίας (και συναδέλφου Ν. Χριστοδουλάκη) εξήγγειλε στον Σ.Ε.Β. νέα πυροσβεστικά μέτρα φορολογικής ελάφρυνσης των βιομηχάνων και των επιχειρηματιών, προκειμένου να «επαναπατριστούν» στη χώρα μας διαφυγόντα έσοδα! Τα χρήματα αυτά εκπατρίστηκαν επειδή το φορολογικό καθεστώς της χώρας μας είναι λιγότερο ευνοϊκό από άλλες χώρες που χαρακτηρίζονται «φορολογικοί παράδεισοι». Το σχετικό ποσό φτάνει τα 2/3 του ΑΕΠ! Βέβαια, η προϋπόθεση γιαυτή την ευνοϊκή ρύθμιση είναι να αξιοποιηθεί η «μη φορολόγηση» ώστε να διοχετευτούν τα χρήματα σε επενδύσεις … Ουδεμία ωστόσο εγγύηση δεν υπάρχει γιαυτές τις αμφίβολες επενδύσεις (Δες εφημερίδες 02.06.02).

Σημειώνουμε, ότι προκειμένου να οριστικοποιηθούν ανάλογα μέτρα για τους απλούς φορολογουμένους, συστήθηκε ειδική επιτροπή για να εξετάσει τις λεπτομέρειες. Λέτε να ολοκληρώσει σύντομα το έργο της; Πάντως, ένα άλλο κυβερνητικό στέλεχος (Α. Τσοχατζόπουλος) έκανε έκκληση να διευρυνθούν οι φορολογικές ελαφρύνσεις των μισθωτών ώστε να «τονωθεί» η αγορά!

Παράλληλα, αφού έχασαν οι μικροκαταθέτες το υστέρημά τους «παίζοντας» στο Χρηματιστήριο – κατά προτροπή της ίδιας της Κυβέρνησης – πιέζει σήμερα ο Υπουργός Οικονομικών τις Τράπεζες να δημιουργήσουν ευνοϊκά τραπεζικά «προϊόντα» ώστε να προσελκύσουν πάλι το κομπόδεμα του μικροκαταθέτη για να το βάλουν από την «πίσω πόρτα» στο Χρηματιστήριο και να γίνουν … επί τέλους οι πολυπόθητες επενδύσεις!

Η συζήτηση αφορά τις περιβόητες επενδύσεις, στην Ελλάδα της «κοινωνίας της γνώσης»! Η Κυβέρνηση «παρακαλά» να γίνουν επενδύσεις για να μη χάσει το τρένο η χώρα μας. Κι όλα αυτά στο όνομα της οικονομικής σύγκλισης της χώρας με αυτές της Ε.Ε. Σημειώστε ότι ο μέσος όρος του μισθού των Ελλήνων θα πρέπει να αυξηθεί κατά 17% για να φτάσει τον αντίστοιχο των υπολοίπων χωρών της Ε.Ε., παίρνοντας υπόψη την αναλογία της παραγωγικότητας! (Ινστιτούτο ΓΣΕΕ).

Άραγε, το να επενδύσει η Κυβέρνηση στα εργοστάσια παραγωγής γνώσης (τα Πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα) είναι πιο δαπανηρό; Θέλει πολύ περισσότερο κόπο; Θέλει περισσότερες θυσίες; Θέλει άλλους θεσμούς;

Είναι φανερό ότι οι φορολογικές ελαφρύνσεις απευθύνονται στο κεφάλαιο και τους μεγαλομετόχους ενώ τα βάρη άλλη μια φορά πέφτουν στους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους και τους μικρούς επιτηδευματίες. Η κοινωνική πολιτική είναι κενό γράμμα πλέον στις τελευταίες κυβερνήσεις και μόνο η λέξη κακοποιείται ασύστολα από τα κυβερνητικά στελέχη.

Η ψευδώνυμη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση καλεί τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους άλλη μια φορά να σκύψουν το κεφάλι και να απορροφήσουν τη ζημία που έφερε στο κράτος η αλλοπρόσαλλη οικονομική τακτική των τελευταίων κυβερνήσεων, εφαρμόζοντας μια πιο σκληρή νεο-φιλελεύθερη πολιτική.

Μας υποσχέθηκε ο Υπουργός Παιδείας ότι θα μεσολαβήσει στον Υπουργό Οικονομίας, μας μοίρασε «συμπάθεια» και μας χάρισε τη γνώμη του «δίκαια τα αιτήματά σας»… Προχθές, πήρε πίσω και αυτές τις υποσχέσεις, αλλά και τις προηγούμενες που είχαν πάρει το δρόμο για τη Βουλή (καταβολή επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης στη διάρκεια εκπαιδευτικής άδειας, διάταξη για το μισθολόγιο του ΕΔΠ)!
 
 

Τι κάνουμε;

Συνάδελφοι,

Παραθέτω ερωτήματα που διατυπώνουμε όλοι μεταξύ μας, ώστε να τα αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια και να μην στηριζόμαστε μόνο σε (δικιολογημένες πλην) θυμικές αντιδράσεις. Ως Σύλλογγος ΔΕΠ - ΕΜΠ μπορούμε να δούμε με καθαρό μάτι όλες τις παραμέτρους και να ενεργήσουμε.

Σε μας εναπόκειται να χειριστούμε σωστά τις δυνατότητες που έχουμε ώστε να ικανοποιηθούν οι διεδικήσεις μας. Τα αιτήματά μας αίρουν μισθολογικές και συνταξιοδοτικές αδικίες και παράλληλα υπερασπίζονται τον δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου.

Η πρόσφατη Κυβερνητική επιλογή που μας ανακοινώθηκε είναι πολιτική απόφαση και μόνο με πολιτικό τρόπο πρέπει να απαντήσουμε στην αυστηρή εφαρμογή της.

Δεν ζητάμε προνόμια για να ξεχωρίσουμε από τους άλλους κλάδους. Ζητάμε να αποτιμηθεί το λειτούργημά μας και να αμοιφθεί το κοινωνικά αναγκαίο έργο μας. Χρόνια τώρα διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς και δημόσιο Πανεπιστήμιο μακριά από εξαρτήσεις!

Τα τελευταία θεσμικά μέτρα σπρώχνουν το δημόσιο Πανεπιστήμιο σε μαρασμό και οικονομική εξαθλίωση. Ωστόσο, Νέα Τμήματα και Νέα Προγράμματα Σπουδών δημιουργούνται μέσα σε μια νύχτα με τριτοκοσμική προχειρότητα για να ευνοηθούν οι ημέτεροι και για να απορροφηθούν τα κονδύλια που μας στέλνουν οι «κουτόφραγγοι»! Νέα Πανεπιστήμια δημιουργούνται (Πελοποννήσου, Στερεάς Ελλάδας) χωρίς ανθεκτικούς θεσμούς και με μόνο γνώμονα την «χωροταξική» κατανομή τους!!! Η κοινωνία της γνώσης συρρικνώνεται σε γεωγραφική κατανομή αμφίβολης ποιότητας σπουδών, διαιωνίζεται η καλλιέργεια ψεύτικης ελπίδας κοινωνικής καταξίωσης στους νέους και τις οικογένειές τους. Καμία μελέτη για το πόσους μηχανικούς χρειάζεται η χώρα, πόσους θεολόγους και πόσους ναυτικούς ή ξεναγούς. Η αξιολόγηση των σπουδών και η πιστοποίηση των επαγγελματικών ικανοτήτων, αφήνονται σε «επιτροπές» και μανδαρίνους χωρίς δημόσιο διάλογο και κοινωνική συναίνεση. Και να τι ακούμε ως απάντηση στις κινητοποιήσεις μας: «να μη χαθεί το εξάμηνο των φοιτητών (sic)» να μη χαθούν οι «εξετάσεις των φοιτητών» λες και εμείς θέλουμε σώνει και καλά να χαθούν; Θα καταγγείλουμε αυτές τις εκβιαστικές πιέσεις; Προέρχονται από ποικίλλα κέντρα τέτοιοι ψίθυροι που επαναλαμβάνονται και γίνονται πιο ισχυροί. Αυτή η θέση δεν απαντά πολιτικά! Μόνο ηθικά διλήμματα καλλιεργεί και μάλιστα προς μία κατεύθυνση – τους Πανεπιστημιακούς.

Από την άλλη πλευρά, εκτός από «το δίκιο μας», ποια είναι τα κοινωνικά στηρίγματά μας σε έναν μακρόχρονο απεργιακό αγώνα; Οι σπουδαστές τι γνώμη έχουν; Αντέχουμε να μπούμε σε έναν τέτοιον αγώνα; Συμπορευόμαστε με τους άλλους εργαζομένους (ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ) με ανάλογα αιτήματα χωρίς στενο-κομματική εκμετάλλευση;
 

Διεκδικήσεις - Αιτήματα

Αν αυξηθεί ο μισθός μας κατά 20% θα υπερβούμε τις αποδοχές των δικαστικών που κατά το σύνταγμα είναι ανώτερες των υπολοίπων λειτουργών. Όμως, η κυβέρνηση αρνείται να εφαρμόσει ανάλογη νομολογία (για τους δικαστικούς) … ετοιμάζεται δε να καταθέσει ειδικό νόμο για να νομιμοποιήσει την άρνησή της! (Έχουμε να κάνουμε με διάσταση εκτελεστικής με νομοθετική εξουσία!) Εδώ τι κάνουμε; Αλλάζουμε τη διατύπωση της διεκδίκησης και πείθουμε να κάνει το ίδιο και η ΠΟΣΔΕΠ;

Επίσης, πριν λίγες μέρες λάβαμε απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας η οποία δικαιώνει συνάδελφο που διεκδίκησε και κατάφερε να του επιστραφούν 750.000 δρχ, για φόρο που κατέβαλε «αχρεωστήτως» μόνο και μόνο επειδή κάποια επιδόματα κακώς φορολογήθηκαν!!! Το πολιτικό συμπέρασμα είναι «η Κυβέρνηση να ενσωματώσει τα επιδόματα ΟΛΑ στον βασικό μισθό μας επειδή συνιστούν πάγιες αποδοχές και μέχρι τότε αφενός να τα απαλλάξει από φορολόγηση, αφετέρου να μας επιστρέψει τον φόρο που καταβάλαμε αχρεωστήτως γιαυτά».

Τέλος, πρόσφατη απόφαση, δικαιώνει συνάδλεφο που διεκδίκησε το επίδομα της 25ετίας.

Θυμίζουμε ότι επίκειται η ψήφιση 2 - 3 Νομοσχεδίων (Δια Βίου Εκπαίδευση, Μεταπτυχιακά-Έρευνα, Αξιολόγηση και ... αλλαγή ολόκληρου του θεσμικού πλαισίου των ΑΕΙ).

Επικοινωνία - Ενημέρωση

Η κοινή γνώμη είναι στραμένη πάνω μας, στην απεργία και τις διεκδικήσεις μας, για πολλούς λόγους (έντονο πολιτικό κλίμα, αντιπολιτευτική αντιπαράθεση, μακρά προεκλογική περίοδος). Μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε αυτό;

Προσδοκίες - Αποτελέσματα

Μορφές Κινητοποίησης

Εκφράζω (για πρώτη φορά προσωπικά) έκκληση για ενότητα και συσπείρωση ώστε όποια απόφαση και αν λάβουμε να έχει ιδιαίτερο κύρος και αποτελεσματικότητα. ΟΛΟΙ θα πρέπει να παρευρεθούμε σ' αυτή τη Συνέλευση, για να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Η συμμετοχή του καθενός και της καθεμίας μετράει. Θα μετρηθούμε για να εξετάσουμε καταπόσο αντέχουμε να αντιπαρατεθούμε σκληρά στα κυβερνητικά μέτρα. Θα μετρηθούμε για να στερεώσουμε τις διεκδικήσεις μας και να μη γευτούμε ήττα για δίκαιο αγώνα. Θα συνταχθούμε για να ενημερώσουμε και για να επιστρέψουμε τα διλήμματα στα κυβερνητικά επιτελεία.
  

γιάνης μαΐστρος

2 Ιουνίου 2002